Datum: 4 sept. 2026
Kweeklust werd door Max ontvangen met koffie en koek aan een tafeltje met uitzicht op een bijzonder leuk en apart huisje. Glas in lood, Aziatische ornamenten, opendraaiende ramen en een leuke veranda. Zeg maar gerust anders dan anders en super romantisch.
Maar in het begin was het niet zo heel leuk…
Max betrok de tuin in juni 2025 en 14 dagen later bleek de riolering verstopt. Dat heeft heel veel tijd en moeite gekost. Met hulp van vader, Gerard en vrienden is het toch gelukt, maar dat was flink schrikken. Helaas bleek even later dat door al dat gewroet in de grond, de waterleiding geraakt was: enorme lekkage.
Toen was de lol wel af. Een vriend, die ook op Kweeklust wou gaan tuinieren en al een optie had op een tuin, zag er toen subiet vanaf.
Max niet, dat bleek toch een doorzetter. Plus, hij vindt het ook zelf wel een heel mooi plekje en voelt zich er prima. Omdat hij fulltime werkt (de man is nou eens geen pensionado, maar een van de jongste tuinleden), is de tuin nu nog niet wat hem voor ogen stond, maar dat komt.
Er zijn inmiddels 2 borders in wording, met leuke natuurlijke afscheidingen; een open plek aan een verstild watertje (er is sprake van een vlondertje) en er komt nog een overkapping of pergola (ook al, ja). En ook de vele vijgenbomen geven volop vruchten.
De koffie was allang op, maar we kletsten door; over dat ellendige heermoes, (het oudste plantje ter wereld) wat onuitroeibaar is, maar ontmoedigen, ontmoedigen en ontmoedigen zou helpen?
En over de vreselijke droogte, hij blijft gieteren. Maar, er komt ook een waterpomp, dat gaat flink schelen, niet alleen in tijd maar ook in de waterrekening.
En dan dat hobbelige grasveld, tja een gazonnetje is het niet ,maar dat hoeft gelukkig ook niet, als er maar onderhouden wordt. Bovendien lijkt dit grassige veldje nooit een gazonnetje geweest te zijn dus ach.
En dat als hij planten of bloemen ziet in andere tuinen dat hij rustig kan vragen om een stekje: de meeste tuinen hebben stekken of zaden te over en delen graag.
En over de studentenhuisvesting en de “brug” en wanneer en/of dat ding er nu komt.
Kortom, gezellig, we werden alle twee wijzer: er bleek een leuk klein paradijsje, weggestopt te zitten in een hoek van ons park, en Max hoeft niet alle plantjes zelf aan te schaffen, er is veel te geef op Kweeklust.
We namen afscheid bij een grappig hekje wat het ook al een hele tijd uithoudt, en we komen elkaar vast nog eens tegen.
Tuin 2 by night…
